VERS VAN DE PERS
Bijna

Max J. Molovich fietste door onze geliefde hoofdstad. Binnensmonds vloekend. Daar liet hij zijn bel weer klinken. “Zo hee, daar hebtur eentje haast zekers”, zei een man van het jaar of veertig die midden op het fietspad liep. Hij had een enorme oranje pruik op. Sneijder had er achterop zijn t-shirt gestaan. Aan zijn broek hing een oranje leeuwenstaart. “Godverdomme”, mompelde Max J. Molovich, “Stelletje zwakzinnige mongolen met een geestelijke handicap, natuurlijk heb ik haast.” De heer Molovich, over het algemeen de rust zelve, wilde namelijk zo snel mogelijk deze door God verlaten oranje hel ontvluchten. (more)






